Welkom op de voorpagina

Alpen dag 3 - 2014

Afdrukken
PDF

Het botert niet bij Froome

Dag 2: V(redes)-gebaren op de Galibier

De twee laatste dagen in Frankrijk stonden als bijzonder zwaar aangestipt in het rondeboek. Ervaren Alpenkenners als Geert, Stanny en Johan hadden de renners daar de dagen voordien meermaals op gewezen.

“Dit wordt mijn kans om mijn slag te slaan!” dacht Christopher ‘Baker’ Froome. De rit op naar de Telegraphe en de Galibier leek een uitgekiende kans voor Froome. Eerst en vooral om Nico te kloppen en ten tweede om indruk te maken op de (Zuid) Afrikaanse fans.  Froome trok zijn Belgisch pakje aan. Deed hetzelfde met zijn Vlaamse sokjes en begon als een leeuw aan de Telgraphe. Helaas moest hij vrij snel zijn meerdere erkennen in Nico, die al pretoogjes kreeg bij de gedachte van de gewonnen weddenschap die eerder op de dag was afgesloten tussen de twee TNT’ers. De sfeer was duidelijk explosief.

En als de bom dreigt te barsten, dan kan er wel al eens iets misgaan. Eén van de spaken van het achterwiel van Nico begaf het. Even werd gedacht om Patje als spaak te gebruiken. Nico moest een tijdje wachten op een nieuw wiel en daarvan kon Froome profiteren om tijd te pakken. Na de Telegraph volgde de Galibier, nog net een andere koek dan de Telegraph en dus werd het afzien.

Voor iedereen, behalve voor Marc die duidelijk al een betere dag had en met de vingers in de neus de bijna veertig klimkilometers afmaalde. Daar waar anderen bijna flauwvallen op de top, staat Marc rustig te genieten en is hij constant op zoek naar djengers.  Niet het eerste waar iemand als Van Steen aan dacht tijdens de beklimming van de Galibier. Als die nog überhaupt kon denken overigens. Afzien alleen maar afzien.

Ivan heeft ook afgezien. De naweeën van de valpartij van afgelopen zondag tijdens een van de vlakke etappes met aankomst in Wintam speelde hem duidelijk parten. Jochen zag naar eigen zeggen ook af, maar stond boven toch alweer vrolijk zichzelf te zijn en kon een monkellachje niet bedwingen toen hij de maaginhoud van Dimi voor de tweede dag op rij op de Alpenbodem zag neerdalen.

 Dimi was diep gegaan, heel diep … net als zijn voet trouwens die drie keer het asfalt raakte. Maar we moeten eerlijk toegeven dat Dimi een heel sterke dag had op de flank van de Galibier.  In plaats van witte of rode koniginnebrei, zou hij er beter aan doen om de avond voor zijn prestatie, twee flessen rode wijn te drinken. Naar eigen zeggen,  beter dan het witte spul en rode spul waar Nico en Froome zich wel eens op beroepen als er topprestaties geleverd moeten worden.  

Froome heeft ondertussen trouwens een nieuwe leverancier. Hij doet het tegenwoordig met de brij van Afrikaanse killerbees en dat levert resultaat op. Froome leverde een absolute topprestatie, en versloeg zijn concurrent (al kon die verzachtende omstandigheden inroepen). Christopher ‘Baker’ Froome mocht terecht juichen boven.

Dat mocht Bruno ook trouwens. Vergauwen was tevreden met de tweede plaats en toonde trots het V-teken bij de fotosessie. Of zou het een vredesteken geweest zijn dat daar op de top van de Galibier werd getoond. Dat hij er ‘vrede mee heeft’ dat er aan de klasse van Saey niet veel te doen is of zoiets?

Patje en Geert deden het rustig aan en vonden het brugje vlak voor de laatste bijzonder steile kilometers,  een brug te ver’. Zij namen 'vrede’ met een dertigtal klimkilometers op de teller en dat is een prestatie die kan tellen.

Hetzelfde kunnen we zeggen van de prestaties van de volgers. Meer dan  160 kilometers op de tellers van de volgauto’s, meer dan 600 foto’s getrokken en meer dan een uur videomateriaal en in bijna elke bocht een hele goede bevoorrading. De Belly’s-Jongens beseffen gelukkig hoe goed ze het wel hebben met zo’n sterke ploeg achter zich.  Helmpje op, helmpje af. Brilletje op, brilletje af. Drinkbuske vol, Drinkbuske leeg. Het is fijn om bij het Belly’s team te zijn. 

Ook nog even vermelden dat de jongens na de rit uitstekend verwend zijn op culinair vlak door Serge en Paty en dat Jolanthe een fantastische verassing in petto had,  omwille van ons 15e jaar in 2015! Bedankt Lac-Douce team.

Dag 3: Waar is de brij?

De laatste dag begon met een minuut stilte voor de overleden mama van Louke. Even met de gedachten bij Louke en zijn familie.

Over de derde koersdag kunnen we kort zijn. Fantastische rit! Helaas ontsierd door een gestolen spuit met rode koniginnebri. “We gaan dit heel nauw onderzoeken en we hebben mensen in onze rangen die dit soort onderzoekswerk dagelijks doen. Ik vrees dus dat dit snel een uitgemaakte zaak zal zijn.” Aldus bestuurslid Johan die duidelijk niet opgezet was met  dit soort praktijken. “We zullen ‘de genomineerde … euh dader snel vinden!” treedt collega Geert hem bij.

In ieder geval zal de spuit niet in het bezit geweest zijn van Chris ‘Baker’ Froome. Het boterde niet zo vandaag bij Christopher … dat  was snel duidelijk toen hij even zijn snelle beentjes testte op een klein verzetje toen de ploeg tegen 50 km/u naar de start van de Col de la Mort vlamde. ‘Gene gewone’ die Froome, net als Patje die even de verkeerde afrit nam aan de wegwerkzaamheden. Gelukkig zonder erg voor Patje die er als altijd even koel bij bleef, al parelde er toch al een drupje zweet op het voorhoofd. Dat beterde er niet op toen er geklommen moest worden.

 De Col de la Mort deed overigens zijn naam eer aan en enkele jongens kraakten letterlijk op weg naar de top.  Ook Froome die het algemene klassement zag verloren gaan en zijn meerdere moest erkennen in Nico. Naar wie de winstsom van de weddenschap gaat is tot op heden nog niet duidelijk voor deze reporter.

Dat is overigens niet zo belangrijk want het belangrijkste is dat iedereen ook veilig over de daaropvolgende Col d’Ornon geraakte en uiteindelijk ook terug in Lac Douce. De ene al wat beter dan de andere maar dat is een detail. Net zoals de slaatjes die ons even deden terugdenken aan Mont-Ventoux-toestanden. Gelukkig maakte de bediening door het mooie Brazilaiaanse meisje met de ietwat speciale zwarte broekkousen (volgens de Lange) veel goed. Ondertussen konden we ook genieten van een vriendschappelijk moment van Dimi met een Poolse vriend.

Misschien was het toch geen toeval dat Bruno op de top van de Galibier het vredesteken had gemaakt?

Alpen dag 1 Alpe Dhuez 2014

Afdrukken
PDF

Geschiedenisboeken

Veel winnaars vandaag op de flanken van Alpe d’Huez vandaag in de Belly’s selectie. In de eerste plaats Mark Saey die zijn favorietenrol helemaal heeft waargemaakt. Dat hij daarvoor onder het bed van Patje is moeten kruipen om de late feestvierders te slim af te zijn, is slechts een detail. Saey doet elk jaar beter en dus blijft het altijd boeiend, in plaats van saai. Of het nu over een vlakke rit, een dernykoers of een beklimming van 21 bochten gaat. Saey zorgt altijd voor spektakel. Ook als de Belgen winnen en er een Duivelse dans wordt ingezet voor het reuzescherm of bij de Deense buren.  Tweede winnaar van de dag is Johan Van Laer die in 1 uur en 45 minuten naar boven liep (!). Een paar keer traantjes bij de man die sinds de laatste 20 jaar nooit scherper stond en een prestatie die voor altijd in de clubgeschiedenis gaat.

 Bruno mag ook een winnaar van de dag genoemd worden. Bruno stond als tweede op het podium en dat is zo goed als een eerste plaats, rekening houdend met de aparte klasse van Saey. Jochem  was de nacht voordien één van de winnaars maar ondervond daar op de steile stukken toch wel enige hinder van. Geen persoonlijke besttijd maar toch een beresterke prestatie. Cancelara is een hele sterke renner, maar er is ook wel eens een uitzonderlijke dag, dat hij zich een klein beetje minder voelt. Toch een podiumplaats voor Jochem en dat is knap want Ivan werd dankzij meer dan vierduizend trainingskilometers en een uitgekiend dieet van Herbalife-producten tot één van de favorieten voor het podium gerekend. Dezelfde tijd als vorig jaar en dat is gezien de valpartij van afgelopen zondag toch nog een bijzondere prestatie. Nico startte rustig zoals we dat gewend zijn. Kwam in zijn bekende ritme, zette de muziek een beetje luider en reed naar een mooie top-vijf plaats. Kris vond dit jaar dankzij een tip van Nico het juiste ritme en dankzij de geïmproviseerde pijl van de logistieke-, foto- en cameraploeg de juiste weg. Een nieuwe toptijd en voor den Dimi. Missie geslaagd dus. 

Dimi die met een persoonlijke coach naar de Alpen afzakte reed heel sterk, kwam soms dicht in de buurt, maar kraakte uiteindelijk. Wel een nieuwe besttijd voor ‘Den Bleke’ die na de rit zijn bijnaam even alle eer aan deed. Of kwam dat door de geuren die zich na een bezoekje van Igor aan de sanitaire wigwam van het indianencafé op de top, doorheen het etablissement verspreidden. 

Backero kende even materiaalpech in de eerste bocht, kreeg snel een nieuw wiel en reed naar een toptijd die miskien nog beter had kunnen zijn zonder de bandbreuk. Is het dankzij de 10 kilo’s die hij verloor, of is het door de nieuwe liefde maar Backero zit in een uitstekende vorm. Na de man uit Liedekerke met de rare hoofddeksels kwam de verassing van de dag boven. Patje!  Patje had zich in aanloop van de Alpen-trip miskien een beetje weggestoken maar reed een ijzersterke etappe. Sterk werk  van de ‘sterke man’. Misschien moeten we ‘Hattrickx’ stillaan gaan vervangen door ‘Huez’.

Vorig jaar had Geert zich nog over Patje ontvermd. Nu liet Patje Geert al na een paar bochten achter zich. Miskien vreekt zich dat nog tijdens één van de volgende lange etappes. Na Geert was het eventjes wachten op de ‘Lange’. Hij maakte er een lange rit van, net zoals hij van de nacht voordien een lange nacht had gemaakt overigens. Ondanks het feit dat hij had afgezien, een grote ‘smile’ bij de sterke man uit Branst met West-Vlaamse roots. De Lange is blij dat hij er bij is en de rest van de groep is blij dat de Lange er bij is. Alleen maar winnaars dus op de flanken van Alpe d’ Huez.

Geen al te makkelijke omstandigheden op de Alp dit jaar. Regen, zon, regen, zon … en dus een drukke dag voor Stanny, Bart en Igor. Maar de jongens kweten zich perfect van hun taak en hadden nog tijd voor een skitterende foto- en videoreportage die dit verslagje perfect kunnen aanvullen.

Dank je wel jongens!

Voorbeschouwing Alpen 2014

Afdrukken
PDF

Zout in de wonde

Mark Saey  is zijn nederlaag op de richel van Ornis nog niet vergeten, als we hem  naar zijn ambitie voor 2014 vragen. “Ik ben van plan om alle dagen mijn duivels te ontbinden.  Ik pak ze allemaal  in –in zwart, geel en rood –“ inclusief onze chalet. “ aldus de topfavoriet voor de zege op Alpe d ‘huez die zich door niets of niemand laat afleiden. Alhoewel de vrouwelijke fans de renner die in de Bornemse derny-koers nog sterk uithaalde bestookt wordt met berichtjes van vrouwelijke fans. Hij verwacht vooral tegenstand van sterke man Jochen Cluyts. “Ivan Inzé die in 2014 al genoeg kilometers op zijn teller heeft om van Bornem naar Bello Horizonte te fietsen en terug. Wordt ook een gevaarlijk manneke.” Weet Saey terwijl hij nonchalant een sigaretje opsteekt.

Zoveel kilometers dat kan alleen maar als je perfect soigneert en genoeg kunt recuperen.  Inzé vertrouwt op zijn goede voorbereiding en op de producten van Herbalife, Dimi Daelemans, doet het met water en zout. ‘Ook handig om wonden te ontsmetten.’ Aldus de man met een voorliefde voor het Oost-blok en bermschijters.  Dimi heeft zijn wonderwater trouwens al goed kunnen gebruiken. Gewonden zijn er al genoeg in de Belly’s-Selectie. Schaafwonden, breuken, vallingskes, diaree, mentale opdoffers … de Belly’s ploeg is niet gespaard gebleven dit jaar.

Veel tegenstand zou dit jaar wel eens van Bruno Vergauwen kunnen komen, Bruno leek zich ietwat te sparen in de vlakke ritten van het voorjaar maar staat de laatste weken opnieuw heel scherp, afwachten  of we dat na de eerste wedstrijd van de Belgen, vanavond, ook nog kunnen zeggen van de ex-trainer van KFC Wintam, waar ‘Duivels en Kamphschweinen’ als Lukaku en Von Stein hun carrière begonnen. Die laatste is helaas niet opgenomen in de kern van Wilmots en evenmin voor de WK-selectie van de Belgische jumpingduivels. Misschien een beetje teveel gevallen de laatste tijd en dus ruilt hij het springzadel even voor dat van de fiets. Afwachten wat dat wordt? Weinig kilometers op de teller en geen echt klimmerstype, … Gelukkig kent hij de bochten van de Alp als zijn broekzak.

‘Probeer een ploegmaat te volgen was de goede raad van Saey’. Misschien moet hij die bondgenoot bij Nico Vergauwen gaan zoeken. Nico zijn motto is ‘Tous ensemble’ maar we denken dat Vergauwen nog wel een beetje revanchegevoelens heeft voor de verloren sprint op de top van Alpe d’huez vorig jaar tegen zijn rood-witte vriend Ivan. Geert  is er gelukkig ook opnieuw bij en komt met schitterende vorm naar de Alpen. Geert heeft heel veel kopwerk gedaan de laatste weken en blaakt van vertrouwen. Tel daar de sierlijke klimstijl bij en we hebben een outsider. ‘Miskien’ wordt Backero ook wel de verassing van 2014. Scherp als een mes, zowel bij het fietsen als bij andere activiteiten al regelmatig in het rood geweest. Als Backero een uur voluit kan gaan, dan gaan de anderen ‘zwarte sneeuw’ zien.

Hoe we de vorm van Patrick en de Lange moeten inschatten, is niet helemaal duidelijk. Ze laten uitschijnen niet over de beste benen te beschikken. - De benen van de twee renners met elkaar vergelijken is overigens bijzonder moeilijk. In elk geval lijkt het niet zo warm te worden als in 2013 en dat is voor beide toppers goed nieuws. Als deze twee jongens zich niet ‘verbranden’ in de eerste bochten, dan komt het helemaal goed!

Aan de soigneurs en de entourage zal het in ieder geval niet liggen.  Igor vormt een éénmanscameraploeg en Bart is gelegenheidsfotograaf. Zij volgen elke beweging in het peloton, al zal de cameraman het ietwat moeilijker hebben om zelf te bewegen. Johan gaat proberen zo goed en zo kwaad mogelijk de drinkbussen aan de (na)dorstigen te bezorgen. Hij weet perfect wat het is om dorst te hebben. En over de ervaringen van Stanny als verzorger, steun en toeverlaat, kunnen we boeken vol schrijven, maar nu is het tijd voor voetbal! Chalet versieren, Vaujany inpakken en scherm klaar. Veel stress en uiteindelijk winnen!  Zal Saey dat morgen ook doen? Feestje bij de Deense buren, even bekomen en ….